Πρακτικές εμπειρίες
71
» TRADERS΄: Πώς μπήκατε στον κόσμο των
συναλλαγών κατά τη δεκαετία του ‘90;
Giese:
Η αλήθεια είναι ότι υπήρξε ένας συνδυασμός
διάφορων συμπτώσεων που με ανάγκασαν να «βρέξω τα
πόδια μου» εκείνη την εποχή. Έχοντας μόλις ολοκληρώσει
το μεταπτυχιακό μου το καλοκαίρι του 1994, έπιασα την
πρώτη μου δουλειά ως ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Κέντρο
Ιδιωτών Εκφωνητών (Centre for Private Broadcasters) στο
γερμανικό κράτος Rhineland-Palatinate (LPR). Αυτό είναι
δημόσια επιχείρηση κι έτσι απολάμβανα την ασφάλεια που
μου παρείχε η εργασία μου και ήμουν λίγο πολύ ικανός να
προγραμματίσω ολόκληρη τη ζωή μου, μέχρι και το θάνατό
μου, συμπεριλαμβανομένων και των συνταξιοδοτικών
δικαιωμάτων μου. Αφού μετακόμισα σε ένα καινούριο σπίτι,
μπόρεσα, για πρώτη φορά στη ζωή μου, να βάλω καλωδιακή
τηλεόραση και ένα απόγευμα έτυχε να βλέπω ένα κανάλι
ειδήσεων που παρουσίαζε ένα πρόγραμμα για μετοχές, το
οποίο μου κίνησε αμέσως το ενδιαφέρον. Αναφερόταν σε
κέρδη σε τιμές μετοχών ύψους 3% και άνω. Διαπίστωσα ότι
όσα βγάζω σε ένα χρόνο, οι καλές μετοχές τα βγάζουν σε μια
μέρα. Παράλληλα, διαπίστωσα ότι στο LPR θα χρειαζόμουν
σε βάθος χρόνου μια μεγαλύτερη πρόκληση από εκείνη που
πρόσφερε η σχεδόν μόνιμη θέση μου. Έτσι αποφάσισα να
συμμετάσχω στο παιχνίδι του χρηματιστηρίου και διάβασα
όλα τα βιβλία που μπόρεσα να αποκτήσω. Τα πρώτα μου
βιβλία ήταν των Peter Lynch, William O’Neil και Martin Zweig.
Και οι τρεις έχουν αφήσει μόνιμα σημάδια στο επενδυτικό
ύφος μου μέχρι και σήμερα.
TRADERS΄: Τι το συναρπαστικό βρήκατε στις
συναλλαγές εκείνη την περίοδο;
Giese:
Από την πρώτη στιγμή συναρπάστηκα από τις
απίστευτες δυνατότητες των μετοχών, των δικαιωμάτων
προαίρεσης και των ΣΜΕ και το γεγονός ότι μου κατέστησαν
πιθανό το ενδεχόμενο να είμαι οικονομικά ανεξάρτητος.
Από την αρχή, είχα την αίσθηση ότι όσο περισσότερο χρόνο
επενδύω, τόσο περισσότερο θα είναι το κέρδος, το οποίο
ήταν κάτι που το σκάκι, το βασικό μου χόμπι έως τότε, δεν
μπορούσε να μου προσφέρει. Ως σκακιστής συλλόγου,
έπρεπε να εξασκούμαι αρκετές ώρες την εβδομάδα μόνο
και μόνο για να διατηρώ το επίπεδο των ικανοτήτων
μου και να μην χάνω από πιο αδύναμους αντιπάλους. Η
περαιτέρω βελτίωση του παιχνιδιού μου χρειάστηκε ακόμα
περισσότερο χρόνο, το οποίο δεν άξιζε την προσπάθεια για
έναν ερασιτέχνη σκακιστή. Εκείνη την εποχή, το σκάκι δεν
μου απέφερε χρήματα. Όταν ανακάλυψα τις χρηματαγορές,
σταμάτησα το σκάκι αμέσως κι αφιερώθηκα εξ’ ολοκλήρου
στη μελέτη των αγορών.
TRADERS΄: Πολλοί επενδυτές θεωρούν ότι οι καλές
συναλλαγές πρέπει να είναι βαρετές. Παραμένει η
γοητεία τους ζωντανή για εσάς σήμερα, οι εκτελέσεις
συναλλαγών εξακολουθούν να είναι η ονειρεμένη
εργασία σας; Ή μήπως η γοητεία έχει ατονήσει λόγω
της καθημερινής ρουτίνας;
Giese:
Όχι, δεν έχει ατονήσει, δεν υπάρχει καθημερινή
ρουτίνα στις συναλλαγές μου – τουλάχιστον, όσον αφορά
το είδος διαφοροποιημένων συναλλαγών που εκτελώ εγώ,
με όλες τις αναλύσεις θεμελιωδών και ομάδων. Κάθε ημέρα
συναλλαγών φέρνει κάτι νέο και ακριβώς αυτό είναι που
κάνει το χρηματιστήριο τόσο συναρπαστικό, σωστά; Κατά τη
γνώμη μου, το χρηματιστήριο σε διατηρεί νέο και σε βοηθάει
να παραμένεις πνευματικά ενεργός και να ανταποκρίνεσαι
με ευελιξία σε νέες καταστάσεις. Ωστόσο, οι επιτυχείς
συναλλαγές είναι πράγματι βαρετές εφόσον δεν υπάρχει
χώρος για απείθαρχη συμπεριφορά - συμπεριλαμβανομένης,
παραδείγματος χάριν, της παράβλεψης σημάτων εξόδου ή
της μη αναμονής για την ανάπτυξη κατάλληλων στησιμάτων.
Όσοι θεωρούν τις συναλλαγές βαρετές, θα πρέπει να
ακολουθούν ένα σύνολο κανόνων που είναι τόσο αυστηρό
ώστε να απαιτείται μόνο κάποια μηχανική δράση. Ωστόσο,
αυτό εγείρει το ερώτημα γιατί δεν έχει προγραμματιστεί
αυτή η προσέγγιση προκειμένου να επιτραπούν αυτόματες
αντιδράσεις. Με μερικές από τις στρατηγικές μου, έχω
ο ίδιος εφαρμόσει αρχικά όλους τους κανόνες με το χέρι
μέχρι την ολοκλήρωση του συνόλου των κανόνων κι έπειτα
καταπιάστηκα με τον προγραμματισμό της αυτοματοποίησης.
TRADERS΄: Πώς ήταν οι αποδόσεις σας στα
εμπορεύματα και τα ΣΜΕ;
Giese:
Κατά τη δεκαετία του ’90, στον δικό μου λογαριασμό
είχα πολύ καλή εμπειρία με δείκτες ΣΜΕ και μετοχών,
Σε πολύ πρώιμο στάδιο, δηλαδή, από τα μέσα
Μαρτίου του 2000, η εφαρμογή του γενικού μοντέλου
αγοράς μου, μου έδωσε ένα αρχικό κόκκινο σήμα που
με οδήγησε στο να μη λάβω νέες θέσεις.




